Na superficie, de Beatriz Redondo Viado, ye un volume que recueye una parte de los artículos d’opinión que foi publicando nel blogue Alien-acción, en concreto, los que van d’últimos del 2011 a avientu del 2024. Dalgunos d’ellos yá apaecieran nel programa de la RPA Naguando, na revista Vértigu o n’Atlántica XXII. Estos testos van de lo particular a lo xeneral, de lo individual a lo social, arreblagando penriba lo xeneracional, que yera un riesgu nel que topetar. Na superficie nun ye otro que la espresión d’una forma de posicionase ente un mundu que nun s’entiende bien, que ridiculiza’l feminismu o, de frente, atáquenlu escritores «cipotudos y viriles»; asiste l’autora en primer persona al nacimientu del precariáu, quién sabe si una clase social nueva o’l resultáu buscáu del desclasamientu obreru. Escritu nun asturianu bien apegáu a la oralidá, con ritmu periodísticu, áxil, certeru, con bien de retranca y frases feches qu’alquieren significaos nuevos, ye necesario señalar la escritura en femenín, lo que nun-y quita universalidá nenguna a lo escrito. A lo último, si durante sieglos la voz masculina foi considerada la universal non namás na lliteratura, ¿por qué nun había selo la femenina? Por too ello, ye bien interesante da-y al públicu asturiano la oportunidá de lleer esti volume, nel que va atopar placer y reflexón a partes iguales.